Interviews
met de vluchtelingen.
Tijdens ons bezoek agelopen december viel ons vooral op dat
de vluchtelingen en ontheemden verspreid zitten door het hele
land en dat hele gezinnen uit elkaar zijn gedreven.
Vele gezinsleden zijn achtergebleven in Ivoorkust en in Burkina
Faso zijn ook vele gezinnen uiteen geplaatst.
De gezinnen hebben elkaar echter hard nodig om weer wat op
te bouwen en hierin wil de Ablas Solo Foundation gaan helpen.
Omdat het moeilijk is om een zodanige grote groep hulp te
bieden hebben we besloten om de situatie kleinschalig te verbeteren.
Dus gezin voor gezin kijkend wat we kunnen doen.
Tijdens ons bezoek in Burkina Faso hebben we twee gezinnen
ontmoet die we de komende tijd willen gaan helpen.
Het gaat om de familie Ouedraogo en de familie Salimata.
De familie Ouedraogo woonde en werkte in de buurt van de
hoofdstad Abidjan in Ivoorkust.
De man Mamadou Ouedraogo was werkzaam op een koffieplantage
en is analfabeet.
Toen het geweld uitbrak in 2002 en hij zijn leven en van zijn
familieleden niet meer zeker was is hij gevlucht naar Burkina
Faso.
Het gezin bestaan uit Mamadou, zijn vrouw en vijf kleine kinderen
in de leeftijd van 2 tot 10.
Het gezin woont nu in een klein dorpje op het plattenland
van Burkina Faso bij de moeder van Mamadou.
Mamadou zelf hebben we leren kennen in de hoofdstad Ouagadougou
waar hij werkzaam is als poortwachter.
Hij leeft nu al enige jaren gescheiden van zijn familie omdat
zijn werk vereist dat hij 7 dagen in de week 24 uur per dag
aanwezig moet zijn.
Heel zelden lukt het hem om een vervanger voor korte tijd
te vinden om zijn familie te bezoeken.
De man verdient een schijntje, veel te weinig om zijn gezin
van te onderhouden.
Voor zichzelf houdt dat in dat hij 1 maaltijd per dag eet
van 100 CFA, een beetje maaltijd op straat kost al snel zo’n
300 CFA.
Van het geld dat hij overhoudt koopt hij rijst, dat hij opstuurt
naar zijn gezin.
Deze familie leeft gescheiden van elkaar onder slechte omstandigheden
en de Ablas Solo Foundation gaat kijken hoe we dit gezin op
een goede verantwoorde manier bij elkaar kunnen brengen.
Uit een gesprek met Mamadou Ouedraogo kwam naar voren dat
het moeilijk is om in het dorpje van zijn moeder werk te vinden.
Het land is daar te droog om te bewerken en de familie naar
Ouagadougou halen is ook niet per direct een optie omdat de
moeder niet zou kunnen leven in de stad.
Dus we moeten gaan kijken wat een goede oplossing kan zijn
voor het hele gezin.
De Familie
Salimata:
In 2002 vrij snel na het uitbreken van het geweld in Ivoorkust
is de familie gevlucht tijdens hevige bombardementen in hun
plaats Vavoua.
De vrouw Zouré woont momenteel met 4 haar kinderen
en 2 kleinkinderen in Ouagadougou in Burkina Faso. De moeder
van de twee kleinkinderen, de dochter van Zouré was
mee gevlucht maar heeft de kinderen bij oma Zouré achtergelaten
omdat haar man nog in Ivoorkust is en haar hulp nodig heeft.
Een van de kinderen van Zouré heeft werk gevonden maar
moet daarmee heel de familie onderhouden, wat gezien de grote
groep mensen bijna niet mogelijk is.
Daarbij komt nog eens dat de moeder van Zouré een vrouw
van tegen de 90 naar Burkina wil komen omdat de situatie te
onveilig is om te blijven.
Het gebied waarin deze vrouw woont, is al verschillende malen
gebombardeerd en telkens weer vluchten en onderduiken word
de oude vrouw teveel.
De Ablas Solo Foundation wil deze familie bij elkaar brengen
wat inhoud dat er gekeken moet worden naar betere behuizing,
het laten overkomen van de moeder naar Burkina Faso en het
zoeken naar werk en scholing voor Zouré en haar kinderen.
